(หน้าที่75) [AFAL] Student - Andres Sanremo

posted on 11 May 2014 23:34 by camelion
 
 
 
 
 



 
 

 
 

AFAL 9.jpg


 
 
 


ชื่อ : Andres (แอนเดรียส)

นามสกุล : Sanremo (ซานเรโน่)

อายุ : 15


วันเกิด : 18 มกราคม (ไม่แน่ชัด เป็นการคาดเดา)


เพศ : ชาย


ส่วนสูง : 175


น้ำหนัก : 69

ภูมิลำเนา : วาเนียเจร่า


เชื้อชาติ : อิตาลี (ไม่แน่ชัด แต่คาดเดาว่ามีการผสมชนชาติอื่นด้วย)



ลักษณะเครื่องประดับ : กำไล ตัวกำไลเป็นเงินผสม


สีผลึก :สีเขียวมะกอก (เลือกสีนี้เพราะสีเดียวกับสีตาของพ่อ)


ขนาดผลึก : 1.7 ซม. เจียระไนเป็นสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด


AFAL 13.jpg


อุปนิสัย :


เป็นคนเงียบๆเหมือนจูเซปเป้ผู้เป็นพ่อ แต่จะพูดเยอะกว่า ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนัก และระมัดระวังตัวอยู่เสมอทั้งการดูแลตัวเองและความสัมพันธ์กับคนอื่น ไม่ค่อยชอบการถึงเนื้อถึงตัวเท่าไหร่นัก ถ้าตีสนิทเข้ามามากไปจะเริ่มตั้งกำแพงขึ้นมาเพื่อป้องกันตัว แต่ถ้าดูแล้วไม่มีอันตรายจะลดกำแพงลง


จริงจังในทุกๆเรื่อง บุญคุณต้องทดแทนแค้นต้องชำระ ทำร้ายคนอื่นไม่ดีแต่อย่ายอมให้ใครมาทำร้ายเรา คนที่สูงกว่าต้องนอบน้อมถ่อมตน คนที่ด้อยกว่าก็ต้องไม่กดเขา ทุกชีวิตล้วนมีค่า สิ่งเหล่านี้แอนเดรียสจะย้ำถือและทำตามไปเหมือนเป็นโปรแกรมที่ลงไว้ แม้บางเรื่องจะรู้สึกไม่เข้าใจก็ตาม


เป็นคนที่ระดับความรู้สึกค่อนข้างต่ำ ในบางเรื่องแทบจะไม่รู้สึกรู้สาอะไร ความรู้สึกที่ชัดเจนคือรู้สึกกลัว ระแวง งุนงง ไม่เข้าใจ ดีใจ มีความสุข เห็นใจ และรู้สึกรัก แต่ความรู้สึกโกรธ เคียดแค้น เสียใจ เจ็บปวด ความชอบใจ สนุกสนานร่าเริง จะมีค่อนข้างน้อย จนบางครั้งแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย


สาเหตุที่เป็นแบบนี้เป็นผลประทบมาจากอาการพิการของตัวเอง


ประวัติความเป็นมา :


- เป็นลูกบุญธรรมของจูเซปเป้ ซานเรโน่ ตอนเป็นทารกได้มีหญิงชราผู้นึงเอามาให้จูเซปเป้  แต่ตัวเองเป็นใครมาจากไหนไมไ่ด้บอกไว้ และไม่รู้จะสืบค้นประวัติตัวเองยังไงดี อาศัยอยู่ในสลัมกับพ่อ


- พอโตมาสักไม่กี่ขวบ ห้องของสองพ่อลูกในสลัมก็โดนรื้อค้นกระจายในตอนที่ทั้งสองไม่อยู่ เป็นอยู่หลายครั้งและบางทีก็โดนสะกดรอยตาม จูเซปเป้จึงเดินย้ายงานไปเรื่อยๆตามหมู่เกาะต่างๆ เพื่อไม่ให้มีคนจับที่อยู่ได้ ทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนและไม่มีปฎิสัมพันธ์กับใครนัก และไม่สนใจจะทำด้วย


- สักเจ็ดแปดขวบก็รู้ได้ด้วยตัวเองว่าจูเซปเป้ไม่ใช่พ่อแท้ๆ ซึ่งก็คาดไว้แล้วว่าน่าจะเป็นแบบนั้น เพราะตัวเองไม่เหมือนพ่อเลย และจูเซปเป้ตอบเรื่องแม่ของเขาไม่ได้สักเรื่อง แต่ยังไงก็รักพ่อที่สุด และไม่สนใจว่าจริงๆตัวเองเป็นใคร กลัวที่จะรู้ความจริงด้วย เลยไม่สืบค้นและคิดไว้เสมอว่าตนมีครอบครัวเพียงคนเดียวคือพ่อ


- ในบางครั้งด้วยความแปลกทั้งรูปลักษณ์ นิสัยและลักษณ์ทางกายภาพบางอย่าง ทำให้โดนเด็กสลัมแกล้งบ่อยๆ โดยมากจะไม่ตอบโต้และหลบหนี ถ้าจวนตัวหนีไม่ได้ จะตอบโต้รุนแรงจนถึงขั้นหัวร้างคางแตกไป


- จนหนึ่งปีก่อน จูเซปเป้ได้เก็บเงินมากพอจะย้ายมาอยู่ในอลันไทน์และหางานเป็นภารโรงในโรงเรียนได้ แอนเดรียสเลยได้เข้ามาในอลันไทน์ และเข้าเรียนในปีต่อมา


เหตุการณ์มิวเทชั่น(โดยละเอียด) : เป็นลูกครึ่งควินซ์


อาการพิการ: พิการทางความรู้สึกทางกาย ภาวะไม่รับรู้ความเจ็บปวดโดยกำเนิด เขาสัมผัสความรู้ทางกายภาพได้แค่จั๊กจี้ รับรู้แรงกดกระแทก ความนุ่มความแข็งรู้จักผิวสัมผัส รู้สึกได้เวลาถูกทิ่มแทง แต่ไม่รับรู้อุณหภูมิที่สูงต่ำมากๆแบบร้อนจัดเย็นเฉียบ หรือการกระทบกระแทงแรงๆ ความรู้สึกเจ็บทั้งหมดเขาไม่รู้สึกเลย




อื่นๆ :


- รักพ่อมาก สำหรับแอนเดรียสแล้ว พ่อจูเซปเป้คือทุกสิ่งทุกอย่าง แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกหลายอย่าง แต่เขาก็พยายามเข้าใจเพื่อพ่อ หากจูเซปเป้ทำได้ทุกอย่างเพื่อนแอนเดรียส เด็กหนุ่มก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อพ่อเช่นกัน


- รักการวาดรูป จะสงบและมีสมาธิเวลาวาดรูป ทั้งการวาดรูปลงบนกระดาษหนังสือ และการวาดรูปในจินตนาการในหัว ตอนนี้กำลังสนใจอยากจะลองวาดรูปทางคอมพิวเตอร์อยู่ เป็นคนถนัดซ้าย เวลาเขียนหนังสือวาดรูปจะเขียนด้วยมือซ้าย ทำทุกอย่างด้วยมือซ้ายหมด มือขวาก็วาดรูปและเขียนหนังสือได้เพราะฝึกมา แต่ไม่เร็วเท่ามือซ้าย


- ติดนิสัยเดินก้มหน้า เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นจุดเด่นจุดสนใจ เวลาคุยกับใครก็มักจะไม่ค่อยมองหน้าเท่าไหร่ และมักจะดึงฮู๊ดมาปิดบังส่วนหน้าของตัวเอง หลีกเลี่ยงจะมีเรื่องกับคนอื่น อะไรยอมได้ยอมไป อะไรถอยได้ถอยไป


- ต่อยตีเก่งผิดกับท่าทีสงบเสงี่ยม เนื่องจากตัวเองไม่รู้จักความเจ็บปวด เลยมักจะกะกำลังของตัวเองไม่ถูกนัก รู้จุดที่ควรโจมตีตามร่างกายดี เรียนรู้ไว้เพื่อเลี่ยงอาการบาดเจ็บ ทั้งป้องกันตัวเองและเลี่ยงจะไปทำคนอื่น แต่ถ้าต้องตอบโต้ก็ใช้ความรู้นี้ตีให้ถูกจุด


- ไม่มีของโปรดหรือของที่ไม่ชอบเป็นพิเศษเลย ทุกอย่างล้วนแต่ “อะไรก็ได้” “ยังไงก็ได้” ทั้งของกิน หนังสือ เสื้อผ้า แต่จะใส่เสื้อมีฮู๊ดเสมอ เพราะเป็นความเคยชินและรู้สึกอุ่นใจที่จะปิดหูของตัวเอง


- เป่าเพลงฮาโมนิก้าเป็น เพราะฝึกกับฮาโมนิก้าที่ติดกับตัวเองมา แต่ไม่ค่อยเป่านัก และไม่ค่อยอยากยุ่งกับฮาโมนิก้าทองนั่นเท่าไหร่

 

- หูชอบกระดิกเวลาดีใจหรือใช้ความคิด และลู่หูลงเวลาหวาดระแวงหรือรู้สึกแย่ หูจะตั้งเวลาตกใจหรือเตรียมสู้ หูมีความรู้สึกไวมาก แตะนิดเดียวก็รู้สึก 

 

 

Sketch255213826_zpsa751207c.jpg



1. ชุดเครื่องแบบในเวลาปกติ จะใส่เสื้อมีฮู๊ดสีดำใต้เสื้อสูททับเสื้อเชิ๊ดข้างใน และติดนิสัยใส่ฮู๊ด


2. เวลาดึงฮู๊ดมาใส่ เป็นฮู๊ดแบบมีใบหมวก


3. กำไลใส่ที่แขนซ้าย


edit @ 12 May 2014 00:19:44 by JunE

edit @ 12 May 2014 00:52:29 by JunE

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักไปแล้วววววว ฮรืออออออ 

#2 By it's hard to describe on 2014-05-13 09:48

เพื่อนควินซซซซซซ์ /โดดกอด /ผิช
น่ารัก โฮรววว /เกาะหูนาย ประทับใจรายละเอียดที่ใส่ ละเอียดมาก ไว้มาเล่นกันนะคะะ >__<

#1 By Gwenhwyvar on 2014-05-12 00:44