(หน้าที่37)[EED] Knight and Priest

posted on 06 Oct 2011 22:29 by camelion
กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
 
วู้ววววว สวัสดียามดึกคร้าบ~~ วันนี้จูนมาอัพตัวละครคร้าบ ลงไปด้วยความคิดถึงเรื่องนี้ คิดถึงหัวขโมยแห่งบารามอสมาก วันวานยังหวานอยู่ /ปาดน้ำตา
 
ไม่พูดมาก วันเวลามีน้อย ลุย!!
 
 
 
"ข้าแม้ว่าจะมีเลือดของชนชั้นสูง แต่ก็มีเลือดของชนชั้นต่ำเช่นกัน"
"คิดอะไรมากให้เสียเวลา ลุยไปข้างหน้าสิเฟ้ย! ไม่ลุยก็กลับบ้านไป!"
 
 
Photobucket
 
 
ชื่อ: เดสซา ไนท์โร้ด ( Desza    Knightroad)

ชื่อไม่มีความหมาย แต่นามสกุลแปลว่าเส้นทางแห่งอัศวิน 

 

อาชีพ: อัศวินแห่งบารามอส (Knight of Baramos)

อายุ: 20 (ถึงจะหน้าอ่อนไปหน่อยก็นะ...) เพศ: ชาย
 
เชื้อสาย: บารามอส

ส่วนสูง: 175   น้ำหนัก: 73
 
วันเกิด: 16 ธันวาคม (ราศีธนู)   กรุ๊ปเลือด:  A
 
ปีที่จะเข้า: ปี6     หอ: ปราสาทขุนนาง
 
สิ่งที่ชอบ: เหล้าอร่อยๆ, การทำอาหาร (ช่าย...ชอบทำอาหารล่ะ...เข้าครัวแล้วใจสงบดี), การได้หลับใต้ร่มเงาต้นไม้, ต้นพริมโรส(เพราะเป็นชื่อน้องสาว), การฝึกฟันดาบและการต่อสู้ , เสียงเพลงแบบเมาๆคึกๆในบาร์
 
สิ่งที่เกลียด: คนพูดจาเชื่อถือไม่ได้ , พวกพูดจากลับไปกลับมา ,การผิดคำสัญญาหรือผิดคำพูด ,คนดูถูกคนอื่น ,กระดาษเช็ดปากเปรอะๆในจานแช่น้ำ...("จริงจังนะเฟ้ย! เห็นแล้วจะอ้วก! ทิ้งใส่ถังขยะเซ่!!") 
 
 
นิสัย
 
- ขี้โมโห ขี้หงุดหงิด ชอบทำหน้าบึ้ง เลือดร้อน บ้าพลังบางที วู่วามบางครั้ง แต่ยังยิ้มแย้มหัวเราะเฮฮาอยู่น้า ไม่ได้บึ้งหน้างอเป็นม้าหมากรุกตลอด
 
- แต่ก็มีสตินะเวลาทำอะไรน่ะ แถมเป็นคนจริงจังด้วย ทำอะไรทำจริง รักใครรักจริง เกลียดใครเกลียดจริง ตรงๆ
 
- แต่ถ้าเวลาโมโหเลือดขึ้นหน้าจะอาละวาดเละ ไม่กลัวใครทั้งนั้น แล้วพอดีกรีความยัวะลดลงจะหน้าซีด /แย่นะ...
 
- จริงๆเป็นคนใจดีนะ  เวลาเห็นใครเดือนร้อนก็เข้าช่วยเสมอ แบบช่วยไปบ่นไป 
 
- แถมขี้อายผิดคาด ใครชมล่ะเขินจนทำอะไรไม่ถูกเลยล่ะ เลยทำโวยวายโมโหกลบอาการเขินซะเลย~
 
- โกหกไม่เก่งเลยสักนิด ทุกคนจับได้ทุกทีสิน่า เพราะงั้นต่อให้ทำโมโหกลบเกลื่อนไปก็มองออกนะว่าเขิน
 
 
 
ประวัติ
 
- พ่อของเดสซาเป็นอัศวินระดับขุนพลขั้นสูงของบารามอส เป็นพ่อม่ายภรรยาตายที่มีลูกติดตั้งสี่คน ชายสามหญิงหนึ่ง 
 
- แล้วไปเจอกับสาวชาวบ้านตอนเดินทางไปแถวชนบท แม้ว่าจะแก่พอเป็นพ่อเธอได้ แต่ก็หลงรักไปซะแล้ว
 
- แน่นอนว่าสาวน้อยตกลง รวย ยศสูง แถมถึงแก่แต่ยังดูดี ใครจะปล่อยให้หลุดมือ ราชรถมาเกย~
 
- จากสาวชาวบ้านเลยได้เป็นเลดี้ ทั้งสองมีลูกสองคน ลูกคนแรกคือเดสซา และอีกคนคือน้องสาว
 
- พี่ๆไม่ปลื้มแม่ใหม่และน้องๆเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มายุ่งเกี่ยวด้วย ต่างคนต่างอยู่ เรียกว่าห่างเหินเย็นชาพอดู เจอหน้ากันก็โดนพี่ๆจิกกัดได้ตลอดๆ แต่เดสซาก็นับถือในความเก่งกล้าสามารถของพวกพี่ และพวกพี่ๆก็ยอมรับในฝีมืออยู่ แค่เรื่องสามารถในการสู้นะ นอกนั้นเหม็นขี้หน้ากันสุดๆ
 
- แต่พี่ชายคนโตและภรรยาคอยดูแลเดสซาและน้องสาว ดูแลราวกับพ่ออีกคน หรือเรียกว่าราวกับพ่อจริงๆก็ว่าได้ เรียกว่าเลี้ยงเดสซามาพร้อมๆกับลูกตัวเองเลยทีเดียว เรียกว่าเดสซารู้สึกผูกพันกับพี่ใหญ่และพี่สะใภ้มากกว่าพ่อแม่ซะอีก
 
- สองพี่น้องหน้าตาเหมือนแม่ ตัวก็เล็กๆเหมือนแม่ (ยังดีที่เดสซาสูงเกิน170..) แถมผมสีแดงเหมือนแม่อีก นอกจากตาสีเขียวอมน้ำเงินเข้ม สองพี่น้องก็ไม่เหมือนพ่อสักนิด 
 
 
 
- เดสซามีแหวนทับทิมสีแดงเข้มสวมติดนิ้วชี้ซ้ายเสมอ เป็นแหวนประจำตะกูลที่ทุกคนต้องมี แต่เวลาใส่เกราะจะร้อยกับสร้อยแทน และมีรอยสักรูปหัวพยัคฆ์ที่กลางหลัง สายเลือดที่เป็นชายต้องมีรอยสักนี้ที่หลังทุกคน
 
- เดสซาได้รับการสั่งสอนเพื่อเป็นอัศวินตามธรรมเนียมของตะกูลที่บุตรชายต้องเป็นนักรบของแผ่นดิน และโดนส่งมาเรียนที่เอดินเบิร์ก เพื่อขัดเกลาความสามารถยิ่งขึ้น เช่นเหล่าพี่ชายที่เรียนจบไปแล้ว 
 
 
 
อาวุธ

-ดาบหิน"เรเดกุนเด้"
 
หนึ่งในดาบประจำตะกูลของสกุลไนท์โร้ด เป็นดาบที่สร้างมาจากหินในภูเขาไฟโลกันตร์แห่งเมืองไจแอนซ์ ซิตี้ของเดมอส เป็นดาบหินที่ลงอาคมให้ผู้ใช้สามารถเหวี่ยงมันได้ราวกับเบาเหมือนขนนก แต่หนักราวหินร้อยตันเมื่อคนอื่นมาถือ
ดาบจะเลือกเจ้านายมันเอง และจนบัดนี้ก็ยังไม่เข้าใจในเกณฑ์การเลือกเจ้านายของมัน เดสซาก็ไม่เข้าใจว่ามันเลือกตัวเองเพราะอะไร /อ้าว... บางทีก็มีควันรูปร่างเหมือนผู้หญิงลอยออกมาจากดาบด้วย เดสซาเห็นบ่อยไป พยายามทำใจชินกะมันอยู่...
 
 
-คทา "คอนสแตนซ์"
มันเป็นกระบองหัวแฉกเหล็กกล้าชัดๆ... ยิงเวทย์ออกไปไม่เท่าไหร่นัก แต่ใช้ฟาดกบาลแบะได้.../สรุปเอาไว้ฟาดมากกว่าเอาไว้ยิงเวทย์สินะ
 
พลังเวทย์ น้อยมาก....ทำได้แค่สร้างประกายไฟหรือควันจากคฑา แต่เอาน่า มันใช้ในการพรางตัวได้น้า~
 
เพลงดาบเพลงหอกไม่ซับซ้อน ฟาดฟันตรงๆ แต่เรื่องการหลบหลีกพลิกแพลงจัดว่าเก่ง แต่ถนัดต่อสู้มือเปล่ามากกว่า ทั้งแขนขาศอกเข่า เผลอๆเพลงมวยจะเจ๋งกว่าเพลงดาบด้วยซ้ำ 
 
 
 
 
สัตว์พาหนะ: ออทรอส (สุนัขยักษ์สองหัวมีหางเป็นหางงู สายพันธุ์เดียวกับสุนัขยักษ์สามหัวเซอร์เบอรุส)
เพศผู้ ชื่อเรียกรวมว่าดูอา หัวซ้ายชื่อเอป เงียบๆไม่เห่า แต่กัดเลย แต่ก็ไม่ค่อยกัดใครหรอก หัวขวาชื่อโทซ เห่าตลอด เห่าไปทั่ว แต่มันไม่เคยกัดใครเลย
ถึงหน้าดูดุ แต่ก็เป็นหมาที่ร่าเริงดี ลูบได้เล่นได้  เดสซาได้มาตั้งแต่สมัยเป็นลูกหมาตัวเล็กๆ เลยติดเจ้าของมาก แม้ว่าตอนนี้จะตัวเท่าม้าศึกแล้ว แต่มันก็พยายามอ้อนด้วยการกระโดดใส่หรือขึ้นนั่งตัก...แน่นอนว่าแบน...
 
 
 
 
ข้อสอบ
 
1. ถ้าได้เป็นกษัตริย์ สิ่งของที่ต้องการจะถือหรือสวมเป็นอันดับแรกคืออะไร?
 
"มงกุฎสิ โดดเด่นสง่าเตะลูกกะตา และมันเป็นเครื่องหมายของราชาเชียวนะ!"
 
2. สิ่งที่ต้องการได้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นกษัตริย์ของตัวเอง คืออะไร?
 
"ดาบ สำหรับข้า สัญลักษณ์แห่งพลังคือดาบ และราชาต้องมีพลังอำนาจที่จะปกป้องอาณาจักรและประชาชนได้"
 
3. สิ่งที่ต้องการมอบให้ประชาชนในแคว้นของตน คืออะไร?
 
"เอ...คงแหวนมั้ง แหวนเป็นของมีค่า ประชาชนน่าจะเอาไปทำประโยนช์ได้นะ เอาไปแลกข้าวก็ได้ ซื้อช้างม้าวัวควายก็ได้ แหวนบางวงซื้อไร่นายังได้ อย่าดูถูกแหวนเล็กๆเชียว"
 
4. ถ้าถึงเวลาที่จะต้องสละทิ้งทุกอย่าง ของสี่อย่างที่ว่ามานี้ให้ลำดับของที่อยากจะทิ้งอย่างแรก
 
"อืม..ก่อนอื่น มงกุฎ เกะกะมาก ใส่ก็หนัก แถมดูจะป้องกันหัวไม่ได้ด้วย

ต่อมาก็แหวน ถึงจะเล็กจะเบา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย แต่ก็พอเอาไปแลกกับอะไรได้ เช่นพาหนะใช้หนี 

แล้วก็คทา มันใช้ยันแทนไม้เท้าได้เวลาบาดเจ็บ ดามกระดูกที่หักก็ได้ เอาฟาดหัวหรือประยุทธ์เป็นอาวุธก็ได้

และสิ่งสุดท้ายในมือคือดาบ ไม่รู้สินะ สำหรับนักรบแล้ว ดาบเป็นสิ่งสำคัญนะ และถ้าหลังชนฝาจะต้องตาย อย่างน้อยก็ขอตายแบบไว้ลายชายชาติทหารล่ะ!"
 
 
 
 

 
"ทุกสิ่งล้วนกำเนิดมาจากความไม่มีอะไร แล้วสุดท้ายก็จากโลกกลับสู่ความไม่มี"
"มีทางแยกมากมายในชีวิต แต่เส้นทางที่เราจะเดินไปมีเพียงเส้นเดียว"
"เพราะมันคือชีวิต"
 
 
Photobucket
 
 
ชื่อ: คีทัส ทีกรีซ อิกดราซิล (Kitas   Tygris   Ikdrazil)
 
ชื่อตัวและชื่อกลางไม่มีความหมาย นามสกุล มาจากชื่อต้นไม้ในเทวะตำนานนอร์ส ต้นอิกดราซิล(Igdrasil ) ต้นไม้แห่งปัญญา การหยั่งรู้และชีวิต 
 
 
 
อาชีพ: นักบวชแห่งเจมิไน (Priest of Gemini)
 
เชื้อสาย: เจมิไนผสมสโนวแลนด์
 
อายุ: 17  เพศ: ชาย
 
ส่วนสูง: 187   น้ำหนัก: 83 
 
วันเกิด: 19 พฤจิกายน (ราศีพิจิก)   กรุ๊ปเลือด: AB
 
ปีที่จะเข้า: ปี3     หอ: ปราการปราชญ์
 
 
สิ่งที่ชอบ: การนั่งสมาธิ ทำใจให้สงบ, การอ่านหนังสือใต้แสงเทียน, สายลมอ่อนๆ ,สายฝนที่ตกเบาๆ , ทิวป่าเทือกเขา ,ต้นไม้ผืนป่าสีเขียวขจี ,การนั่งถกเรื่องปรัชญากับคนอื่น/เอ...
 
สิ่งที่เกลียด: การไม่ยอมรับความจริง, การเกลียดชังแบบไร้เหตุผล, คนที่ไร้เหตุผลและไม่ยอมรับฟังเหตุผล, คนที่อ้างคำสอนและความเชื่อแบบผิดๆ 
 
 
นิสัย
 
- รักความสงบ รักสันโดษ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เป็นนักฟังที่ดี แต่ไม่ค่อยพูด ชอบพูดอะไรในเชิงแฝงสัญลักษณ์หรือแฝงความหมาย ไม่ก็แนวปรัชญา แต่ไม่ได้พูดแนวนี้บ่อยน่า คู่สนทนาหลับพอดี 
 
- แถมบางทีแอบปากจัด จิกกัดกวนๆแบบหน้าตายๆ แต่จะพูดจาสุภาพเสมอ ไม่ว่ากับใครก็ตาม แต่ถ้าอายุน้อยกว่าจะไม่ได้สุภาพขนาดพูดกับผู้ใหญ่หรอก ไม่มีทางหลุดคำหยาบคายแน่ๆ 
 
- แอบขี้แกล้งเล็กๆ ยิ่งชอบใจใครยิ่งแกล้ง แหม ก็ยังเป็นเด็กหนุ่มอายุ17อยู่น้า~ 
 
- มักยิ้มน้อยๆแต่บางทีก็ยิ้มกว้าง หัวเราะเป็นนะหัวเราะเสียงดังก็เคย  ก็มีหงุดหงิดในบางเรื่องบ้าง โกรธจนหน้าหงิกได้ แต่ใครทำให้โกรธจนเกลียดได้นี่เมพมาก เพราะเกลียดใครยาก 
 
 
 
ประวัติ
 
- พ่อเป็นนักบวชชาวเจมิไนผู้สงบสุขุม (นิกายที่สังกัดอนุญาติให้นักบวชแต่งงานได้) แม่เป็นสาวนายพรานชาวสโนวแลนด์ที่ขาวผุดผ่องดั่งหิมะ แต่ร่าเริงมีชีวิตชีวา ทั้งคู่พบรักกันตอนที่พ่อออกเดินทางฝึกฝนตัวเองที่สโนวแลนด์ ทั้งคู่มีลูกด้วยกันสี่คน คีทัสเป็นคนที่สอง
 
- สี่พี่น้อง พี่คนโตและคีทัสหน้าตาเหมือนพ่อมาก แต่น้องอีกสองคนจะไปทางแม่มาก ในบรรดาพี่น้อง มีเพียงคีทัสคนเดียวที่มีทั้งผมสีทองอ่อนและตาสีม่วงแบบแม่ แต่พี่น้องที่เหลือจะผสมกันไป
- คีทัสและพี่ชายเป็นนักบวชเหมือนพ่อ แต่น้องชายอีกสองกลับไปร่วมกันทำร้านขายของเก่ากับแม่
 
 
 
-สิ่งที่คีทัสเห็นบ่อยๆตั้งแต่สมัยเด็กคือครอบครัวของแม่มาตามให้กลับสู่เทือกเขาน้ำแข็งแห่งสโนวแลนด์ และแม่ยืนกรานจะอยู่กับครอบครัว โดยมีพ่อปกป้องไว้ไม่เกรงกลัวต่อญาติๆที่น่ากลัวของแม่ 
 
-ในที่สุดญาติๆก็ขอให้มีลูกของแม่คนนึง ไปเรียนวิชาการต่อสู้และทักษะการเป็นนายพรานของตะกูล แล้วหวยก็ลงที่คีทัส 
 
- เลยได้เดินทางไปๆมาๆกับสโนวแลนด์และเจมิไนตลอด ญาติทางฝั่งแม่ประกอบด้วยคุณตา ลุงๆป้าๆและน้าๆชอบใจคีทัสมาก แม้จะเงียบไปหน่อย ถึงขนาดที่คุณตาพาไปสมัครเรียนที่เอดินเบิร์กด้วยตัวเองเลย 
 
- แน่นอนว่าไม่ได้ถามพ่อแม่ของคีทัสหรอกนะว่าให้เรียนหรือเปล่า ส่งเสียให้เรียบร้อยด้วย แม่โมโหเอาเรื่อง ที่พ่อและพี่ๆน้องๆตัวเองทำอะไรไม่ปรึกษา แต่พ่อไม่ได้ว่าอะไร เพราะบอกว่า คนเราควรเรียนรู้สิ่งต่างๆให้มากเข้าไว้ 
 
- เลยได้มาเรียนโรงเรียนพระราชาด้วยเหตุผลนี้ แม้ว่าแม่จะหงุดหงิดหน่อยๆก็ตาม 
 
 
 
อาวุธ

คทา "พฤกษชาติแห่งขีวิต" 
นิกายของคีทัส เป็นนิกายที่เน้นถึงการดึงพลังแห่งธรรมชาติมาใช้ และการอยู่ร่วมกลมกลืนกับป่า แม้แต่อารามยังอยู่บนเทือกเขา ไม้คฑาของนักบวชนิกายนี้จะมีชื่อเหมือนกันหมด ตัวด้ามทำจากโลหะแข็งแรง แต่หัวคฑาทำจากกิ่งไม้ คีทัสเลือกกิ่งของต้นสน และเมื่อพลังเพิ่มขึ้น คทาจะมีการเปลี่ยนรูปแสดงถึงการเติบโตด้วย
 
ดาบ "สายลมเหมันต์"
เป็นดาบที่ได้รับจากคุณป้า คุณป้าบอกว่าน่าจะเหมาะกับคีทัส เป็นดาบเรเฟียส์เรียวยาวธรรมดา ไม่ได้ลงอาคมอะไร 
 
ธนู "คันศรหิมะ"
ธนูของแม่ ที่แม่ยกให้ใช้ต่อ เป็นคันธนูสีขาวบริสุทธิ์ที่ทำจากต้นไม้สีขาวที่หายากของสโนวแลนด์ ส่วนลูกธนูนั้น คีทัสมักร่วมพลังเวทย์จนก่อเป็นร่างลูกธนูแสงขึ้นมา สามารถจัดการได้ทั้งสิ่งมีชีวิต และสิ่งลี้ลับ
 
คีทัสได้รับการสั่งสอนการใช้พลัเวทย์ขาวควบคุมสิ่งของและการสร้างสนามพลังจากพลังจิต ใช้ในการรักษา หรือซ่อมแซม แต่พลังเหล่านี้ต้องมีสมาธิที่มั่นคงมาก เขาจึงฝึกการสงบจิตรวมสมาธิอยู่เสมอ พลังของเขาจัดว่าสูง แต่ยังไม่สามารถดึงออกมาใช้ได้หมด 
ต่อสู้ฟันดาบและหอกทวนได้ แต่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถนัดการยิงธนูมากกว่า ต่อสู้แบบมือเปล่าก็พอไหว
 
 
 
สัตว์พาหนะ : กวางคิริน สัตว์สายพันธุ์เดียวกับม้ายูนิคอน์ แต่เป็นกวาง มันมีสีขาวสะอาจทั้งร่าง แต่มีแผงคอและขนหางยาวสลวยเกือบถึงพื้น แต่มีเขาเพียงเขาเดียวที่กลางศีรษะ 
ชื่อว่า คาสต้า เป็นเพศเมีย นิสัยสงบนิ่ง ทำอะไรช้าๆนุ่มนวล แต่พอวิ่งจะเร็วราวสายลม ไม่ค่อยตื่นคน แต่ไม่ชอบให้ใครมาจับตัว จะมองคนแปลกหน้าอย่างสงบ แล้วถอยออกเมื่ออีกฝ่ายเข้าใกล้ เว้นแต่จะไว้วางใจแล้ว คีทัสไปดักจับได้มาตอนฝึกวิชาพรานกับคุณตา
 
 
ข้อสอบ 
 
1. ถ้าได้เป็นกษัตริย์ สิ่งของที่ต้องการจะถือหรือสวมเป็นอันดับแรกคืออะไร?
 
"แหวน แม้จะเล็กน้อย ถ้าไม่สังเกตุให้ดีคนอาจมองผ่านเลยไป แต่ทุกสิ่งมีคุณค่าที่ซ่อนไว้ทุกสิ่ง แหวนวงเล็กๆก็เช่นกัน และอีกสิ่ง อำนาจไม่ควรโอ้อวดตน ยิ่งสูงก็ยิ่งต้องถ่อมคนไว้ ดั่งแหวนวงเล็กๆ ที่มีขนาดเล็กน้อย แต่มีอำนาจซ่อนไว้ในตัวมัน มีเพียงคนที่รู้คุณค่าจึงจักมองเห็น"
 
2. สิ่งที่ต้องการได้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นกษัตริย์ของตัวเอง คืออะไร?
 
"คทา ไม้คทาคือสัญลักษณ์แห่งปัญญามาช้านาน เป็นสิ่งที่โดดเด่น การถือไม้คฑา มันดูทรงอำนาจและทรงภูมิปัญญา และยิ่งรู้สึกถึงสันติภาพด้วย เป็นอุปมาของการปกครองด้วยสติปัญญาและสันติสุข"
 
3. สิ่งที่ต้องการมอบให้ประชาชนในแคว้นของตน คืออะไร?
 
"สำหรับตัวข้าแล้ว สิ่งที่อยากจะมอบ ก็คือคทาเช่นกัน คทาคือสิ่งที่แสดงออกถึงปัญญา ข้าจักมอบปัญญาความรู้แก่ประชาชน  คฑาคือสิ่งที่แสดงถึงสันติ ข้าจะของมอบความสงบสุขให้แก่ปวงประชาทั้งหลาย และการมอบคทา ก็เหมือนดั่งคำสัญญาและอุดมการณ์ในเชิงรูปธรรม"
 

4. ถ้าถึงเวลาที่จะต้องสละทิ้งทุกอย่าง ของสี่อย่างที่ว่ามานี้ให้ลำดับของที่อยากจะทิ้งอย่างแรก
 
"ดาบ  เพื่อบอกว่าไม่คิดจะต่อสู้ ไม่คิดจะให้มีการสูญเสียต่อฝ่ายใดอีกแล้ว 
แหวน ขอวางอำนาจและทรัพย์สินนอกกายทุกอย่างสิ้น   
มงกุฎ ข้าขอวางหัวโขนที่ข้าได้สวมใส่ไว้เพื่อกลับสู่ตัวตนแท้จริง
คทา ขอวางสิ่งสุดท้าย เพื่อบอกถึงการยอมปล่อยมือจากปัญญาและความรู้ทุกสิ่ง
 
ปล่อยวางทุกอย่าง สู่ตัวตนที่ว่างเปล่า ไร้สิ่งใดในมือทั้งสอง สู่การปลงปล่อยและเข้าใจแก่ชีวิต" 
 
 
 
ความสัมพันธ์ของสองคนนี้
 
- เดสซาและคีทัสรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยคีทัสแค่15 เดสซา18
 
- ตอนนั้นเดสซาไล่กวดตามผู้ร้ายมาจนถึงเจมิไน แล้วต่อสู้จนพลัดตกเขาไป โชคดีที่คีทัสอยู่แถวนั้นพอดีเลยช่วยไว้ เอาตัวมารักษาอยู่รวมสองเดือนกว่าจะอาการดีขึ้นพอจะส่งตัวกลับบารามอส
 
- ตอนอยู่ด้วยกัน เดสซามองว่าจ้านักบวชหนุ่มน้อยนี้น่าหมั่นไส้นัก แต่ก็เป็นเด็กดี เลยออกจะเอ็นดูแกมหมั่นไส้หน้าตายๆนั่น
 
-ส่วนคีทัสมองว่าเดสซามีอะไรที่คล้ายแม่อยู่เยอะ ทั้งนิสัยเลือดร้อนวู่ว่าม แต่เวลาหัวเราะกลับดูสดใสมาก 
 
 
 
- แล้วทั้งคู่ก็ได้เจอกันอีกครั้งที่เอดินเบิร์ก หลายคนมักเห็นคีทัสเดินตามเดสซาต้อยๆราวกับผู้ติดตาม เดสซาก็งงพอกันกับคนอื่น แต่หลังๆก็เริ่มชินกับการที่ตัวเองไปไหนมาไหนโดยมีคีทัสตามไปด้วย
 
- คีทัสเหมือนจะสนใจอะไรบางอย่างในตัวเดสซาเลยตามไป แต่อีกเรื่องคือ ถึงอยู่กับเดสซาแล้วมีเรื่องปวดหัวเรื่อยๆก็จริง แต่มันก็สนุกและมีความสุขแบบแปลกๆ และรู้สึกอุ่นๆในอกอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน
 
 
 
- จนปัจจุบัน เดสซาก็ยังมองว่าคีทัสเป็นผู้ติดสอยห้อยตามที่คอยเบรกอารมณ์ร้อนของตัวเองและตามช่วยหลายๆเรื่อง จนรู้สึกเหงาๆถ้าหันไปข้างหลังแล้วไม่เจอ แต่คีทัสตอนนี้ เริ่มแน่ใจและเข้าใจในตัวเองแล้วล่ะ~
 
 
 
 
 
หมดไปแล้วสอง แฮ่กๆ ใครเล่นยมคงจำสองคนนี้ได้เนอะ 55555 แบบเอ๊าะๆลดอายุกันถล่มทลาย 5555
 
แล้วก็ อย่างที่เขียนไป... สองตัวนี้จีบไม่ได้~~ เพราะเป็นคู่กัน~~ปุฮิ~~/บิดม้วนเขินอาย
 

 
ทวิตค่ะ EED_Desza ใช้รวมกับทุกตัวเลยค่ะ 

หรือสไกป์ junehexe 1987 จูนครัฟ~
 
 
ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ~~
 
 
 
 
ปล.เครดิตของชื่อสองคนนี้ ยกให้ตี๋แวนที่ช่วยคิดให้ และขอขอบคุณยูวที่ช่วยเขียนชื่อภาษาอังกฤษให้ด้วย รักนะตะเอง~~
 
 
* เพิ่มวันเกิด กรุ๊ปเลือดและหอค่ะ

edit @ 20 Apr 2012 21:06:54 by JunE

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

กรี้ดดดดดดดด หล่อแพคคู่

#1 By ~Fell~ Love U My Dog on 2011-10-07 20:16

แปรู้สึกไปเองหรือมันเป็นการอวตารของลุงขาลและพี่กวางกันนะ /ถูไถ
ชอบเดสซาา สีสวยโฮกกก หล่อโฮกจ๊ะแม่จ๋าา

#2 By Mr.Gappae on 2011-10-07 20:41

ลุงขาลหน้าอ่อนๆ../ปาดน้ำตา

พี่กว๊างงงง/เวอร์นี้พี่กวางหล่อสรัสครับ...

#3 By I'm ProtozoA on 2011-10-07 20:42

ลุงขาลสมัยยังเอ๊าะ ย้อนวัย 555

พี่กวางงงงงงงงง อ๊าาาาาาาาาาา พี่กวาง แฮ่กๆ
ถึงผมจะไม่ขาวแต่เก๊าก็รัก LOVE

#4 By Dark&White on 2011-10-07 22:23

(เปีย)พี่กวางงงงงงงงงงง♥ //ชัดเจนไปนะ...

#5 By KsNight on 2011-10-07 22:26

ลุงขาลวัยเอ๊าะ!!!!!!!!!!

พี่กวางงงงงงงงงงงงง

/ตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#6 By Nu_Baifern on 2011-10-07 22:57

อุ ลุงขาลกะเพ่กวางงงงงงงงงงงง

#7 By D.Wine on 2011-10-07 23:16

อ่ะโห้กับเกราะของลูกคนแรกมากค่ะ *-*
ลูกคนที่สองหน้าสวยมากแถมปากจัดด้วย ท่าจะดุนะคะ 555+

#8 By Omi on 2011-10-08 01:26

หล่อเเบบดับเบิ้ลไปเลยค่ะ

#9 By ►JuNo★iji◄ on 2011-10-09 17:15